Poezja Poezja Śpiewana Proza Recenzje O mnie News Ksiega Gości Polecam

1 listopada

(Tym, co odeszli…)

Znicze ogrzewają
samotność grobów.
Nieuchwytna bliskość
Tych, co odeszli
jest jak przez szybę,
przez firankę,
przez sen…
A przecież byli… dopiero co…
…jakby wczoraj…
A gdzie są teraz ?
Może tuż obok,
może w nieskończoności,
a może wcale Ich już nie ma… ?
A miłość, co sięga poza grób ?
Czy Oni ją czują… odbierają… ?
(Kiedyś nas przecież kochali.)
Ta miłość została w nas i tęskni…
Czasem znajomy zapach
przechodzi obok.
(To tylko ta starsza pani,
zapala światło pamięci
na grobie męża).
Zamykam oczy
i przywołuję nadzieję
cichym szeptem:
„Wieczny odpoczynek
racz Im dać Panie…”